ارزش کار ، در همه دنیا به عنوان یکی از شاخص های مهم ارزیابی افراد شمرده می شود . در اسلام نیز همه انبیا ءو اولیاء علاوه بر رسالت الهی به کاری برای معیشت اشتغال داشته اند ، هنوز نخلستان های مولا علی ( ع ) در سرزمین وحی وجود دارد ،
پیامبر گرامی (ص) از طریق شغل خویش که بازرگانی بود توانست ، امین بودن خویش را به عنوان یک خصلت به بادیه نشین های عرب اثبات نماید و همین شهرت به امانت یکی از زمینه هائی بود که رسالت را به امانت از خداوند متعال گرفت تا به مردم هدیه نماید ، امانتداری پیامبر در عرضه اسلام به اعراب شاخصی بود که کفار را برای پذیرش اسلام آماده نمود ، با این همه شاهد و قرینه ، حالا باید به ارزیابی سیستم های حمایتی محرومین و نیازمندان تحت پوشش سازمان های بخش دولتی و خصوصی ، نگاهی تازه نمود و معایب آنرا از دیدگاه های مختاف بررسی کرد ، البته نتایج تحقیقات در این زمینه به اصل معروف ( آموزش ماهیگیری بجای اهدای ماهی ) مدتهااست که رسیده است و نگاه دولت به توسعه بخش خصوصی و مطالبه توانمندی مددجویان در برابر خدمات ارائه شده ، از همین منظر است .
اما آیا فقط از نیازمندان که دارای محدودیت مضاعفی در برابر اسقلال مادی می باشند باید این انتظار را داشت . بنظر می رسد پاسخ منفی باشد .
برای انجام این هدف مهم ( اشتغال ) اول باید فرهنگ سازی تمود و سپس راه کارهای اجرائی را برای نیازمندان از طریق سرمایه گذاری همین بودجه هنگفت حمایتی به ثمر رسانید ، در واقع باید زمینه ای فراهم کرد که اکر از مددجوئی درخواست کار نمائیم ، محلی را که باید کار کند به او معرفی کنیم نه اینکه مددجو در چنبره مشاغل سیاه و غیر قانونی و آسیب پذیر قرار گیرد ، اصلاح قوانین برای تسهیل کار موقت که کارفرما را گرفتار عواقب چنین در خواست هائی نماید باید توام با بستر سازی اشتغال کوتاه مدت صورت گیرد ،
برای فرهنگ سازی باید علاقه به کار از قشر کارآمد شروع گردد واین امر می تواند از طریق اعمال کارورزی برای کلیه دانشجویان در رشته ای که تحصیل می نمایند آغاز گردد و این کار تحقق نمی پذیرد مگر بازار کار با آموزش گیرندگان همان حرفه متعادل گردد. افزایش آموزشهای کاربردی در دانشگاه ها کشور می تواند شروعی مبارک باشد .
شاید این تصور در خواننده بوجود آید که چه ارتباطی بین کار عملی دانشجویان با اشتغال معلولین وجود دارد ، در چواب این گروه باید به اهمیت نقش دانشجویات به عنوان مدیران آینده کشور اشاره نمود و مسلم است اگر مدیران آینده از کارورزی و اشتغال موقت رشته خویش بهره مند نگردند ، ضمن اینکه توانائی ومهارت شغلی را نیاموخته اند نمی توانند امر اشتغال را به دیگران دیکته نمایند ، از سوی دیگر این دانشجویان هستند که با وارد شدن در کار عملی به این اقدام آئرا دارای ارزش فرهنگی و الگوئی می نمایند ، از سوی دیگر دانشجویان در مسیر کار ورزی به اصلاح ساختار و بیمار گونه روابط کارگروکارفرما مبادرت می نمایند و این امر ورود مددجویان را به بازاز کار تسهیل می نماید . اگر دانشجویان در این زمینه فعال نشوند بعید نخواهد بود مه روش حمایت بون کار دامنگیر دانشجویان گردد ، در طرحی که برای بیکاری دانشجویان ارائه گردید ، با تمام حسن نیت طراح شان دانشجو را به حمایت های مالی معمول نزدیک نموده بود که این امر شایسته دانشجویان نمی باشد .
از سوی دیگر هنرمندان ، صاحبان مشاغل ، افراد متمکن به جای کمک های مالی بهتر است در حوزه فعالیت های داوطلبانه نقش بازی نمایند تا فرهنگ کار برای نسل آینده ملموس باشد ……….این کار از مدتها قبل در غرب نهدینه شده در عکسی که ملاحظه می فرمائید سه تن از کودکان فرانسوی در دهی که سال گذشته عنوان روستای برتر یافته به فروش گل اقدام نموده اند تا نشا ن داده شود که چکونه باید آینده را با کار ساخت ……. ادامه دارد
در