جناب آقای زارعی در زمان تصدی طولانی ( ۸ ساله ) و پر بار خویش در اداره کل امور زنان و خانواده سازمان بهزیستی کشور ، از کلینیک مددکاری اجتماعی نداالحق بازدید به عمل آوردند ،
کلینیک مددکاری نداالحق که بر اساس تکلیف خویش و به عنوان کلینیکی مولف و پوینده در جستجوی راه های نو آورانه برای مددجویان بود با اشنائی و رهنمود ایشان به عنوان کلینیکی تجربی ، در حاشیه تهران نمود پیدا کرد و چندی نگذشت که آوازه کلینیک و ایجاد ( پایگاه های خدمات اجتماعی در محلات شهریار ) که بر اساس نظارت و راهنمائی ایشان راه اندازی شده بود به پدیده ای برای بازدید مسئولین کشوری و لشگری و دانشگاهی کشور گردید .
کار با زنان سرپرست خانوار ، در محدوده جغرافیائی شهریار با ابعاد مسافتی بیش از ۲۰ کیلومتر (در ناکجا آباد ها ی حاشیه نشین ) کار با کودکان کار ، معتادین و خانواده معتادین بهبود یافته ، جوانان ونو جوانان در محلات ، پیشگیری از آسیب های اجتماعی ، وتشکیل پرونده برای بیش از دویست خانواده ، بدون ایجاد توقع از سازمان بهزیستی کشور ، و بسیاری از اقداماتی که به قول یکی از مسئولین سازمان در جلسه معاونین آن روزها ، کلینیک نداالحق مانند یک اداره بهزیستی در همه موارد مددجویان دخالت می کند نه در حوزه وظایف ابلاغی .
در برابر اینگونه اعتراض ها ، آقای زارعی از این کلینیک دفاع و مارا به ادامه کار تشویق می فرمودند . ما از آقای زارعی متشکریم که با حمایت های اصولی و تخصصی که در این زمینه داشتند ، اعتراض آنروز را به وظایف قانونی کلینیک ها مبدل کردند ، خوشحالیم که سکان این حوزه به آقای دکتر براتی منتقل گردید تا نه تنها از این توفیقات کم نکرد ، به آن نیز بیافزاید ، در این دوره فترت به فول عمرو لیث ( نان و پیاز خود را می خوریم تا جوانمردی دیگر ، این مجموعه مولف را پویا نماید .
مثل همیشه و مثل همه ، به عنوان معرفی و سپاسگزاری از ایشان برای کلینیک، هزینه کردیم ، البته ایشان بی میل نیستند که تمام زندگیشان برای پیشبرد مددجویان هزینه گردد.
آقای زارعی در یکی از جلسات کلینیک نداالحق با معتادین در حال بهبود